Świdośliwa kopana z gruntu

Amelanchier lamarckii, czyli świdośliwa lamarcka, to niezwykle dekoracyjny krzew lub niewielkie drzewko pochodzące z Ameryki Północnej. W ostatnich latach stała się bardzo popularna w ogrodach naturalistycznych, ekologicznych i przydomowych – zarówno ze względu na piękny wygląd przez cały rok, jak i jadalne owoce.

Świdośliwa lamarcka dorasta zwykle do 3–5 metrów wysokości, ma luźny, rozłożysty pokrój i często przybiera formę wielopniowego krzewu.

Wczesną wiosną, jeszcze przed rozwojem liści, obsypuje się mnóstwem białych, delikatnych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Latem pojawiają się małe, granatowofioletowe owoce przypominające borówki – są jadalne, słodkie i lekko migdałowe w smaku. Nadają się do jedzenia na surowo, do dżemów, soków czy wypieków. Jesienią liście przebarwiają się na piękne odcienie pomarańczowego, czerwonego i purpurowego, dzięki czemu roślina jest ozdobna przez większość roku.

Świdośliwa lamarcka jest łatwa w uprawie i bardzo odporna na mróz (nawet do -30°C). Dobrze rośnie na glebach przeciętnych, lekko kwaśnych do obojętnych, przepuszczalnych, o umiarkowanej wilgotności. Lubi stanowiska słoneczne lub półcieniste, ale w pełnym słońcu owocuje obficiej.

Nie wymaga intensywnego cięcia – wystarczy usuwać starsze lub krzyżujące się pędy co kilka lat, by utrzymać ładny pokrój.